Psychologia i pedagogika

Pedagogika jako nauka może i powinna być formą społecznego i kulturowego krytycyzmu (…). Nie możemy uciec od wyzwań praktyki pogrążonej w kryzysie.

Jeśli chce się odkrywać nowe światy, najlepiej ich szukać poza psychologią. Daje ona złudzenie głębi, lecz takie samo złudzenie wywołują umieszczone naprzeciw siebie lustra.

Psychologia we współczesnym społeczeństwie zajmuje najbardziej centralną pozycję, stając się głównym motorem przemian i przekształcania świadomości społecznej. Zastosowanie psychologii społecznej w wychowaniu przejawia się dziś np. jako modyfikacja postaw prowadząca do przebudowy światopoglądu w kierunku globalizmu, gdzie np. ustala się następujące kierunki: od nacjonalizmu do internacjonalizmu; od tradycjonalizmu do materializmu; od surowości do tolerancji (w wychowaniu dzieci); od systemu patriarchalnego do równości demokratycznej i inne związane także ze znaczeniem psychologii w „nowym” społeczeństwie.