Absolwent studiów I stopnia na kierunku inżynieria zarządzania Wydziału Zamiejscowego w Krakowie
jest specjalistą łączącym wiedzę i umiejętności menedżerskie z
kompetencjami technicznymi. Kluczową umiejętnością absolwentów tej
specjalności jest zdolność rozumienia i kojarzenia problemów
ekonomicznych z uwarunkowaniami technicznymi.
Dzięki temu specjalista inżynierii zarządzania podejmuje racjonalne
decyzje zarządcze w oparciu o zrozumiałą dla niego wiedzę, nie tylko z
zakresu teorii i praktyki zarządzania ale również z uwzględnieniem
złożonych aspektów technicznych. W swojej pracy wykorzystuje szeroki
warsztat pracy inżyniera i ekonomisty, w tym modele i metody
optymalizacyjne, symulacyjne i statystyczne.
Absolwent studiów I stopnia na kierunku inżynieria
zarządzania wykazuje się - zdobytą w realnym środowisku pracy - wiedzą z
zakresu zarządzania i dyscyplin technicznych powiązanych z
zarządzaniem, w szczególności:
- dotyczącą zasad organizacji procesów i zarządzania zasobami w przedsiębiorstwie,
- z zakresu uwarunkowań technicznych i technologicznych
funkcjonowania przedsiębiorstwa i ich wpływu na podejmowane decyzje
zarządcze,
- niezbędną do rozumienia społecznych, ekonomicznych, prawnych i
innych pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej oraz ich
uwzględnienia w praktyce inżynierskiej,
- specjalistyczną w wybranym przez siebie obszarze inżynierii zarządzania.

Ile powinno trwać zmontowanie jednego krzesła? Dwie minuty, pięć, a może dziesięć? Od odpowiedzi zależy plan produkcji, koszt wyrobu, liczba potrzebnych ludzi, a nierzadko także wynagrodzenie pracowników. Inżynier normowania pracy zajmuje się właśnie tym: mierzy i analizuje czas pracy, ustala realne normy, szuka strat i projektuje stanowiska tak, by praca była sprawniejsza, ale też bezpieczna i znośna dla człowieka. W firmach często nazywa się go inżynierem procesu, specjalistą ds. organizacji pracy albo inżynierem lean.

Klient zamówił tysiąc metalowych obudów, ale na czwartek, a nie na koniec miesiąca. Jedna maszyna stoi w przeglądzie, dostawa blachy się spóźnia, a na drugiej zmianie brakuje operatora. Czy da się zdążyć? Odpowiadanie na takie pytania to codzienność inżyniera organizacji i planowania produkcji. Układa harmonogramy dla wydziałów i stanowisk, liczy obciążenie maszyn, pilnuje, by materiały docierały na czas, i szuka sposobów, żeby zakład pracował płynnie — bez przestojów, nerwowych nadgodzin i niepotrzebnych zapasów.

Szpital chce połączyć kilka budynków szybką siecią, gmina — uruchomić monitoring i bezpłatny internet w parku, a fabryka — zbierać dane z setek czujników na hali. Każdy z tych klientów wie, czego potrzebuje, ale rzadko wie, jak to zbudować. Inżynier sprzedaży technologii i usług teleinformatycznych stoi dokładnie pośrodku: rozumie technikę na tyle, by zaproponować sensowne rozwiązanie, i ludzi na tyle, by ich do niego przekonać. Sprzedaje sieci, usługi chmurowe, systemy łączności i bezpieczeństwa — a potem dba, by klient był zadowolony.

Zamówienie klienta wędruje przez siedem działów i trzy dni czeka na podpisy, choć sama praca nad nim zajmuje godzinę. Magazynierzy codziennie ręcznie przepisują ten sam raport. Klienci skarżą się, że nikt do nich nie oddzwania. Specjalista do spraw doskonalenia organizacji widzi w takich sytuacjach nie pech, lecz proces, który można poprawić. Analizuje wskaźniki, rozmawia z pracownikami, proponuje zmiany, prowadzi projekty usprawnień i sprawdza, czy przyniosły efekt. Pracuje w firmach produkcyjnych i usługowych, w szpitalach i urzędach.