Studia stacjonarne I stopnia na kierunku Biofizyka trwają 3 lata (6 semestrów). Student wybiera jedną z dwóch specjalności: biofizykę molekularną lub bioelektronikę. Głównym zadaniem nauczania jest wykształcenie specjalistów wyposażonych w wiedzę z zakresu matematyki, chemii, fizyki i biologii, przygotowanych do podjęcia pracy w dziedzinach gospodarki związanych z biotechnologią, medycyną, fizyką medyczną, fizyką, chemią, ochroną środowiska.
Celem jest przygotowanie merytoryczne z zakresu wymienionych wyżej dyscyplin naukowych, ale także nabycie umiejętności wykorzystania nabytej wiedzy w praktyce, samodzielnego jej pogłębiania oraz integrowania z innymi dziedzinami wiedzy. Zajęcia będą prowadzone przez specjalistów z Instytutu Fizyki, Instytutu Chemii, Instytutu Matematyki oraz Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska. Absolwent studiów I stopnia uzyskuje tytuł licencjata biofizyki.
PERSPEKTYWY zawodowe
Absolwent kierunku Biofizyka uzyska wszechstronną wiedzę dotyczącą procesów fizycznych i chemicznych na poziomie molekularnym, w komórkach żywych, będzie posiadał profesjonalną wiedzę z zakresu fizyki molekularnej, kwantowej, krystalochemii białek, biochemii, informatyki pozwalającej na modelowanie procesów biochemicznych zachodzących w układach biologicznych. Dzięki tej wiedzy będzie mógł podjąć pracę w placówkach medycznych, farmaceutycznych, instytutach naukowych, przedsiębiorstwach i firmach związanych z ochroną zdrowia, ochroną środowiska, biotechnologią itp. Przygotowany będzie do samodzielnego rozwijania umiejętności oraz kontynuacji nauki na studiach drugiego stopnia w zakresie wybranej specjalności.

Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.

Dlaczego niebo jest niebieskie, jak działa laser w czytniku i co dzieje się z materią w temperaturze bliskiej zera absolutnego? Większość ludzi przestaje pytać na etapie szkolnych wzorów, a fizyk właśnie wtedy zaczyna na dobre. Szuka praw, które rządzą światem – od cząstek elementarnych po galaktyki – i sprawdza je w eksperymentach albo obliczeniach. Jego praca stoi za półprzewodnikami w telefonach, tomografami w szpitalach i prognozami pogody. Fizyk pracuje w laboratorium, na uczelni, w dziale badań firmy technologicznej, w szpitalu, a coraz częściej także przy analizie danych i w finansach.

Lekarz decyduje, że guz trzeba napromienić. Ale to fizyk medyczny wylicza, jak ułożyć wiązki promieniowania, żeby zniszczyć komórki nowotworowe, a oszczędzić serce czy rdzeń kręgowy leżące tuż obok. Pacjent rzadko go widzi, choć od jego obliczeń i pomiarów zależy skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Fizyk medyczny pracuje w radioterapii, diagnostyce obrazowej i medycynie nuklearnej: planuje leczenie, sprawdza aparaturę, mierzy dawki i dba o to, by promieniowanie służyło pacjentom, nie szkodząc im ani personelowi.

Wykład o fotosyntezie dla dwustu studentów pierwszego roku, a dwie godziny później – próba odpowiedzi na pytanie, na które nikt na świecie nie zna jeszcze odpowiedzi. Tak wygląda praca biologa zatrudnionego na uczelni. Jest jednocześnie nauczycielem i badaczem: prowadzi zajęcia, ćwiczenia w laboratorium i wyjazdy terenowe, opiekuje się dyplomantami, a w pozostałym czasie planuje eksperymenty, analizuje dane, pisze artykuły i zabiega o pieniądze na badania. Bada geny, komórki, rośliny, zwierzęta albo całe ekosystemy. To zawód dla ludzi, którzy nie przestają zadawać pytań.

Rano tłumaczy studentom pierwszego roku, dlaczego rzucona piłka leci po paraboli, a po południu wraca do laboratorium, gdzie od miesięcy próbuje zmierzyć zjawisko, którego nikt jeszcze dokładnie nie opisał. Fizyk pracujący na uczelni ma dwa zawody w jednym: jest nauczycielem, który ma rozbudzić w młodych ludziach ciekawość świata, i badaczem, który szuka odpowiedzi na pytania o materię, światło i kosmos. Pisze artykuły, jeździ na konferencje, opiekuje się doktorantami i zdobywa pieniądze na projekty. To praca dla ludzi, których pytanie „dlaczego?” nie opuszcza nigdy.
Biofizyka
Biofizyka jest dziedziną naukową z pogranicza nauk takich jak: fizyka i biologia, zajmującą się badaniem procesów fizycznych związanych z funkcjonowaniem określonych obiektów żywych: organizmów, organów, tkanek, komórek. Takich procesów i przemian jak: energetyczne, zjawiska elektryczne, mechanika ruchów. Bada struktury cząsteczkowe i procesy fizyczne w komórce. Biofizyka podejmuje również próby ustalenia uniwersalnych praw biologicznych niezależnych od konkretnej formy życia. Dziedzina ta w zakresie badania organicznych struktur cząsteczkowych nierozerwalnie wiąże się z biochemią. Dlatego też wyznaczenie ścisłej granicy pomiędzy tymi dwoma działami naukowymi jest często niemożliwe.