Wywiad z gwiazdą, reportaż z drugiego końca świata, nazwisko pod tekstem, który komentują wszyscy — tak zwykle wyobrażamy sobie dziennikarstwo. Codzienność to częściej telefon do urzędu, który nie chce odpowiedzieć, kilka godzin sprawdzania jednej informacji i tekst skracany o połowę na kwadrans przed publikacją. Dziennikarz zbiera fakty, weryfikuje je i opowiada tak, żeby odbiorca zrozumiał, co się stało i dlaczego to ważne. Pracuje dla prasy, radia, telewizji i serwisów internetowych, coraz częściej we wszystkich tych formach naraz.
Mówisz po polsku od dziecka, więc co tu jeszcze badać? Okazuje się, że całkiem sporo: skąd biorą się nowe słowa, dlaczego jedno zdanie przekonuje, a drugie odpycha, jak czytać wiersz sprzed kilkuset lat i co mówi o nas literatura pisana dziś. Filolog polski zawodowo zajmuje się językiem i literaturą – analizuje teksty, poprawia je, uczy innych, jak mówić i pisać jasno. Pracuje w szkole, wydawnictwie, redakcji, agencji, instytucji kultury albo na uczelni. Wszędzie tam, gdzie słowo ma znaczenie, przydaje się ktoś, kto rozumie je naprawdę dokładnie.
Czterolatek mówi „lowel” zamiast „rower”, ośmiolatka jąka się, gdy ma odpowiadać przy tablicy, a pan po udarze wie, co chce powiedzieć, ale słowa nie chcą się ułożyć. Każdym z nich może zająć się logopeda – specjalista od mowy, języka i komunikacji, ale też połykania i oddychania. Diagnozuje, skąd biorą się trudności, i prowadzi terapię: z dziećmi w przedszkolu i szkole, z dorosłymi w szpitalu, z osobami niesłyszącymi czy z ludźmi, którzy pracują głosem. To praca na styku pedagogiki, językoznawstwa, psychologii i medycyny.
Wiersz sprzed dwustu lat i krótki filmik z sieci mają więcej wspólnego, niż myśli przeciętny licealista: oba próbują coś powiedzieć o człowieku i oba można przeczytać uważnie albo bezmyślnie. Nauczyciel języka polskiego w liceum, technikum czy szkole branżowej uczy właśnie uważnego czytania, a także jasnego pisania, rzeczowej dyskusji i obrony własnego zdania. Przygotowuje do matury, prowadzi rozmowy o literaturze, filmie i teatrze, dba o poprawność języka. To praca dla kogoś, kto lubi książki, ale jeszcze bardziej lubi rozmowę o nich.
Jedno dziecko połyka trzy książki w tygodniu, drugie ucieka od czytania, bo litery wciąż mu się mieszają, a trzecie pisze zabawne opowiadania pełne błędów. Wszystkie siedzą w tej samej klasie. Nauczyciel języka polskiego w szkole podstawowej uczy je czytać ze zrozumieniem, poprawnie pisać, opowiadać i słuchać innych. Prowadzi dzieci od pierwszych lektur i dyktand aż do egzaminu ósmoklasisty, a przy okazji kształtuje coś trudniejszego do zmierzenia: ciekawość świata i odwagę, by mówić własnym głosem.
Filologia polska - studia I stopnia trwają przynajmniej 6 semestrów. Liczba punktów ECTS≥180. Absolwent posiada ogólne wykształcenie humanistyczne i podstawową wiedzę z zakresu filologii polskiej – nauki o języku i o literaturze. Rozumie i umie analizować zjawiska i procesy literackie, językowe i kulturowe przeszłości i współczesności. Absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy w szkolnictwie – po ukończeniu specjalności nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela), w placówkach oświatowych, kulturalnych i samorządu lokalnego oraz w wydawnictwach, czasopismach i mediach elektronicznych.
Filologia
Filologia – nauka humanistyczna, badająca język i literaturę kręgu cywilizacyjnego lub narodu. Głównym przedmiotem jej badań jest tekst, a celem – jego komentarz i interpretacja.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
