
Piętnastolatek trzaska drzwiami, wagaruje, wdaje się w bójki i powtarza, że „wszyscy dorośli są tacy sami”. Łatwo go skreślić. Pedagog resocjalizacji i socjoterapeuta robią coś przeciwnego: szukają, co stoi za agresją i ucieczką – przemoc w domu, odrzucenie, uzależnienie, samotność – i krok po kroku pomagają młodemu człowiekowi zbudować inne sposoby radzenia sobie. Pracują w szkołach, ośrodkach wychowawczych, świetlicach i placówkach dla nieletnich. To zawód dla ludzi cierpliwych, odpornych i przekonanych, że zmiana jest możliwa.

Szesnastolatek po kolejnej bójce trafia do ośrodka wychowawczego. Trzydziestolatek wychodzi z więzienia i nie ma dokąd wrócić. Grupa nastolatków spędza całe dnie pod blokiem, a sąsiedzi coraz częściej wzywają policję. W każdej z tych historii jest miejsce dla specjalisty resocjalizacji – osoby, która pomaga ludziom zagubionym społecznie zmienić kierunek, zanim konflikt z prawem stanie się sposobem na życie. Diagnozuje, wychowuje, prowadzi programy korekcyjne i profilaktykę. To praca trudna, ale potrafi dać ogromną satysfakcję.