Absolwent kierunku: posiada podstawową wiedzę ogólnopedagogiczną, psychologiczną i socjologiczną niezbędną do zrozumienia mechanizmów rządzących kształceniem i wychowaniem oraz społeczno-kulturowych uwarunkowań współczesnej, dynamicznie rozwijającej się edukacji. Posiadając kompetencje pedagogiczne i wychowawcze, potrafi poruszać się w różnych obszarach działań edukacyjnych, zarówno w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, instytucjach oświatowych, kulturalnych, profilaktyki społecznej, jak i organizacjach rządowych i pozarządowych.
Wyposażony w specjalistyczny aparat pojęciowy i diagnostyczny jest rzetelnie przygotowany do zawodu, a uwrażliwienie humanistyczne i umiejętności refleksyjnego spojrzenia na rzeczywistość edukacyjną XXI wieku ułatwiają przyjęcie postawy aktywnego i twórczego funkcjonowania w społeczeństwie. Absolwent zna język obcy na poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy, a także posługuje się językiem specjalistycznym z zakresu pedagogiki.
Przedmioty kształcenia podstawowego, to między innymi:
- Filozofia
- Kultura języka z retoryką
- Psychologia ogólna
- Technologia pracy umysłowej
Przedmioty kierunkowe, to między innymi:
- Historia myśli pedagogicznej
- Patologie społeczne
- Profilaktyka społeczna
- Teoretyczne podstawy kształcenia

Efektywność to słowo klucz w każdej organizacji, jednak rzadko kto zastanawia się, co tak naprawdę składa się na wydajność pojedynczego pracownika. Często problem nie leży w ludziach, lecz w samej konstrukcji ich zadań lub otoczeniu. Tu wkracza specjalista, który potrafi rozłożyć każdy proces na czynniki pierwsze. Analityk pracy to zawód łączący w sobie cechy badacza, inżyniera i psychologa biznesu. Jego rola nie ogranicza się do obserwacji; to on definiuje standardy, wycenia wysiłek i projektuje systemy, dzięki którym przedsiębiorstwo może funkcjonować jak dobrze naoliwiona maszyna, a pracownicy działać w bezpiecznym i ergonomicznym środowisku.

Kojarzenie edukacji wyłącznie z murami szkolnymi to częsty błąd, a rola pedagoga wykracza daleko poza prowadzenie lekcji. Zawód ten koncentruje się na analizie procesów społecznych, wspieraniu rozwoju człowieka na różnych etapach życia oraz rozwiązywaniu złożonych problemów wychowawczych. Praca ta wymaga głębokiego zrozumienia mechanizmów ludzkiej psychiki oraz umiejętności projektowania działań wspierających funkcjonowanie w środowisku rodzinnym i zawodowym. To ścieżka dla osób chcących profesjonalnie wpływać na kształtowanie postaw.

Szkolny korytarz to mikrokosmos, w którym oceny przeplatają się z pierwszymi życiowymi dramatami, konfliktami rówieśniczymi i poszukiwaniem tożsamości. W tym głośnym środowisku funkcjonuje osoba, której drzwi są otwarte nie dla sprawdzania wiedzy, lecz dla rozwiązywania problemów. To rola łącząca cechy detektywa szukającego przyczyn niepowodzeń, mediatora łagodzącego spory oraz menedżera pomocy socjalnej. Stanowi pomost między surowym systemem edukacji a wrażliwą psychiką młodego człowieka, dbając o to, by nikt nie zginął w tłumie.
Pedagogika - studia I stopnia trwają przynajmniej 6 semestrów. Liczba punktów ECTS≥180. Absolwent posiada podstawową wiedzą ogólno-pedagogiczną, historyczno-filozoficzną, socjologiczną i psychologiczną niezbędną do zrozumienia społeczno-kulturowego kontekstu kształcenia, wychowania i pracy opiekuńczej oraz do kształtowania własnego rozwoju zawodowego. Absolwent uzyskuje podstawowe kwalifikacje zawodowe zależne od wybranej specjalności, z możliwością orientacji na konkretną specjalność pedagogiczną. Jest przygotowany do pracy w: szkolnictwie (po ukończeniu specjalności nauczycielskiej – zgodnie ze standardami kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela) w placówkach oświatowo-wychowawczych, poradniach specjalistycznych, zakładach pracy, służbie zdrowia, a także w instytucjach profilaktyki społecznej i w wymiarze sprawiedliwości.
Pedagogika
Pedagogika – zespół nauk o wychowaniu, istocie, celach, treściach, metodach, środkach i formach organizacji procesów wychowawczych. Pedagogika jako nauka o edukacji (wychowaniu i kształceniu), należy do nauk społecznych i zajmuje się rozwojem i zmianami mechanizmów wychowania oraz kształcenia na przestrzeni całego życia człowieka.
Pedagogika
Pedagogika jako nauka może i powinna być formą społecznego i kulturowego krytycyzmu (…). Nie możemy uciec od wyzwań praktyki pogrążonej w kryzysie.
Autor: Zbigniew Kwieciński, Edukacja wobec wyzwań demokracji
Pedagogika
Mężczyzna tylko od życia może nauczyć się żyć i żadna pedagogika tej nauki nie zastąpi.
Autor: Miguel de Unamuno