Komunikat powodziowy w wiadomościach trwa kilkanaście sekund: „fala kulminacyjna dotrze jutro wieczorem”. Za tym zdaniem stoją pomiary na rzekach, modele przepływu i ludzie, którzy potrafią z nich wyczytać, jak wysoko podniesie się woda. Inżynier inżynierii środowiska zajmujący się gospodarką wodną i hydrologią bada, ile wody płynie w rzekach, ile jest jej w gruncie i zbiornikach, i jak ją mądrze dzielić między miasta, rolnictwo, przemysł i przyrodę. Pracuje też nad tym, by powodzie i susze wyrządzały jak najmniej szkód.
Po ulewie pole stoi pod wodą, a kilka tygodni później ta sama ziemia pęka od suszy. Rolnik nie ma wpływu na pogodę, ale ma wpływ na to, jak woda zachowuje się na jego gruntach — i tu wkracza inżynier od melioracji. Kojarzy się z kopaniem rowów, a w rzeczywistości projektuje całe systemy: odwadniające i nawadniające, zastawki, stawy, małą retencję, zabezpieczenia przeciwpowodziowe, wodociągi i oczyszczalnie na wsi. Jego zadaniem jest tak gospodarować wodą na terenach rolniczych, by służyła jednocześnie ludziom, uprawom i przyrodzie.
