Sztuka użytkowa

W średniowieczu sztuka miała charakter niemal wyłącznie sakralny, co było wynikiem dążeń Kościoła Rzymskokatolickiego do podporządkowania sobie każdej dziedziny życia ludzkiego.

Można grać na wszystkie możliwe sposoby, jednakże już nie przeciw komuś. Sztuka traci swoją odrębność. Jest ona z powrotem sprowadzona do siebie, w pewien stan autoodniesienia, i kontynuuje swe działanie we wszystkich swych przejawach.

Można powiedzieć, że sztuka jest wiedzą polegająca na prawidłach i regułach…
A można też powiedzieć, że sztuka polega na zajmowaniu się czymś prawdopodobnym lub dającym się pomyśleć. Nauka natomiast polega na prawdziwym rozważaniu rzeczy, które nie mogą być inne niż są. Albo też można powiedzieć, że sztuka jest tym, czego dokonuje się w materii poprzez działanie, jak na przykład architektura,