DLACZEGO WARTO STUDIOWAĆ FIZYKĘ?
Fizyka zajmuje się badaniem i wyjaśnianiem najbardziej fundamentalnych procesów zachodzących w przyrodzie. Studiowanie jej daje więc szansę na zrozumienie najbardziej ogólnych i powszechnych praw rządzących funkcjonowaniem otaczającego nas świata oraz na poznanie jego struktury. Bez osiągnięć fizyków nie byłoby całej nowoczesnej technologii, np.: telefonów komórkowych, komputerów, telewizji HD i nowoczesnych telewizorów. Studiowanie fizyki pozwala zrozumieć zasady funkcjonowania urządzeń technicznych. Jest znakomitą szkołą myślenia praktycznego i ścisłego zarazem.
Zdobyte w trakcie studiowania fizyki umiejętności rozwiązywania rozmaitych problemów są poszukiwane na rynku pracy, a globalny rozwój nowoczesnych technologii daje szansę na zgodne z wykształceniem zatrudnienie nie tylko w Polsce.
DLACZEGO WARTO STUDIOWAĆ FIZYKĘ?
- UMK jest uznanym ośrodkiem badań w dziedzinie fizyki atomowej, molekularnej, fizyki ciała stałego, optoelektroniki i mikroelektroniki, biofizyki i fizyki medycznej oraz w wielu dziedzinach fizyki teoretycznej: informatyki kwantowej, fizyki matematycznej, chemii kwantowej, fizyki chaosu oraz informatyki stosowanej i sztucznej inteligencji,
- prowadzi się tu prace dotyczące wykorzystania luminescencji m.in. w badaniach procesów fizyko-chemicznych ważnych w biologii i medycynie,
- absolwent i pracownik Wydziału zdobył jako jedyny Polak nagrodę EURY w wysokości 1,2 mln euro przeznaczoną na dalsze badania w dziedzinie funkcjonalnej tomografii optycznej, w prace nad opracowaniem i komercjalizacją tomografu zawsze zaangażowani są doktoranci i studenci Wydziału,
- w Instytucie Fizyki ma swoją siedzibę Krajowe Laboratorium Fizyki Atomowej, Molekularnej i Optycznej (FAMO), w którym m.in. otrzymano pierwszy na wschód od Łaby kondensat Bosego-Einsteina a trzej młodzi doktoranci zmierzyli "kształt" fotonu; w tym miejscu wykonuje się doświadczenia nad teleportacją stanów kwantowych, czy zatrzymaniem światła,
- praktycznie codzienny kontakt z komputerami, co znajduje formalne potwierdzenie na uzyskiwanym dyplomie, i najnowocześniejszą aparaturą badawczą pozwala zdobyć umiejętności wysoko cenione na coraz bardziej wybrednym rynku pracy,
- studenci fizyki mogą skorzystać z wyjazdów na stypendia zagraniczne (w ramach programu ERASMUS),
- mają możliwość studiowania w innych ośrodkach w Polsce (w ramach programu MOST),
- kierunek posiada akredytację Państwowej Komisji Akredytacyjnej.
CO PO STUDIACH?
Absolwenci fizyki UMK mają możliwość kontynuowania kształcenia na studiach II stopnia.
Absolwenci fizyki UMK zatrudniani są na przykład:
- w przemyśle np. jako specjaliści w branży elektronicznej i usługach,
- jako pracownicy laboratoriów i innych ośrodków badawczych oraz wdrażających najnowsze technologie,
- jako nauczyciele dwóch przedmiotów fizyki i informatyki lub fizyki i matematyki (absolwenci specjalności: nauczanie fizyki i informatyki lub fizyki i matematyki),
- w specjalistycznych jednostkach służby zdrowia,
- w bankowości i innych instytucjach finansowych (z uwagi na świetne kwalifikacje związane z obsługą komputerów i systemów komputerowych oraz ścisłość myślenia),
- wszędzie tam, gdzie przydatna jest umiejętność modelowania różnorodnych procesów.
Astrofizyk rzadko spędza noce przy okularze teleskopu. Znacznie częściej siedzi przed komputerem: analizuje dane z obserwatoriów naziemnych i satelitów, pisze programy do symulacji albo zmaga się z równaniem, które ma opisać narodziny gwiazdy. To naukowiec, który za pomocą fizyki i matematyki próbuje zrozumieć zjawiska odległe o miliony lat świetlnych – galaktyki, czarne dziury, wybuchy supernowych – ale też aktywność Słońca, która wpływa na satelity i sieci energetyczne na Ziemi.
Światło, które dziś dociera do teleskopu, wyruszyło z odległej galaktyki, zanim na Ziemi pojawili się ludzie. Astronom patrzy więc nie tylko w dal, ale i w przeszłość – i próbuje z tego słabego sygnału wyczytać, jak rodzą się gwiazdy, skąd biorą się planety i jak zmienia się wszechświat. Wbrew romantycznym wyobrażeniom rzadko spędza noce z okiem przy okularze. Znacznie częściej siedzi przed monitorem, pisze programy, analizuje ogromne zbiory danych i buduje modele matematyczne. To zawód dla osób, które fizykę i matematykę traktują jak język do opisu nieba.
Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.
Dlaczego niebo jest niebieskie, jak działa laser w czytniku i co dzieje się z materią w temperaturze bliskiej zera absolutnego? Większość ludzi przestaje pytać na etapie szkolnych wzorów, a fizyk właśnie wtedy zaczyna na dobre. Szuka praw, które rządzą światem – od cząstek elementarnych po galaktyki – i sprawdza je w eksperymentach albo obliczeniach. Jego praca stoi za półprzewodnikami w telefonach, tomografami w szpitalach i prognozami pogody. Fizyk pracuje w laboratorium, na uczelni, w dziale badań firmy technologicznej, w szpitalu, a coraz częściej także przy analizie danych i w finansach.
Lekarz decyduje, że guz trzeba napromienić. Ale to fizyk medyczny wylicza, jak ułożyć wiązki promieniowania, żeby zniszczyć komórki nowotworowe, a oszczędzić serce czy rdzeń kręgowy leżące tuż obok. Pacjent rzadko go widzi, choć od jego obliczeń i pomiarów zależy skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Fizyk medyczny pracuje w radioterapii, diagnostyce obrazowej i medycynie nuklearnej: planuje leczenie, sprawdza aparaturę, mierzy dawki i dba o to, by promieniowanie służyło pacjentom, nie szkodząc im ani personelowi.
Jak sprawdzić, co kryje się kilometr pod ziemią, nie wiercąc ani jednego otworu? Trzeba wysłać w głąb fale sprężyste, zmierzyć drobne zmiany przyciągania ziemskiego albo przepuścić przez skały prąd – a potem umieć te pomiary odczytać. Geofizyk to fizyk, którego laboratorium jest cała planeta. Szuka złóż ropy, gazu i surowców, wód podziemnych i źródeł ciepła, bada grunt pod autostrady i mosty, monitoruje wstrząsy w kopalniach i trzęsienia ziemi. Pracuje w terenie, z ciężką aparaturą, ale równie dużo czasu spędza przy komputerze, zamieniając surowe dane w mapy tego, czego nie widać.
Wchodzisz do nowej restauracji i po kwadransie bolą Cię uszy od gwaru. W sali wykładowej z ostatnich rzędów nie da się zrozumieć prowadzącego. Za ścianą sąsiada słychać każdą rozmowę. Takie problemy nie biorą się z przypadku – i nie znikają same. Inżynier akustyk zajmuje się dźwiękiem jako zjawiskiem fizycznym: mierzy go, oblicza, modeluje i projektuje tak, by w salach koncertowych muzyka brzmiała pięknie, w biurach panował spokój, a hałas z drogi nie odbierał ludziom snu. To zawód na styku fizyki, budownictwa, elektroniki i ochrony środowiska.
Wstrząs w kopalni trwa ułamek sekundy, ale geofizyk górniczy pracuje na długo przed nim i długo po nim. Zamiast kilofa używa geofonów, sejsmometrów i obliczeń. Nasłuchuje górotworu, rejestruje drgania, lokalizuje ogniska wstrząsów i ocenia, gdzie skały są nadmiernie naprężone. Na tej podstawie pomaga zdecydować, czy daną ścianę można dalej bezpiecznie eksploatować i jakie środki zapobiegawcze zastosować. To zawód dla kogoś, kto łączy fizykę, geologię i analizę danych z odpowiedzialnością za ludzi pod ziemią.
Promieniowania nie widać, nie czuć i nie słychać, a mimo to można je bardzo dokładnie zmierzyć i skutecznie się przed nim chronić. Korzystają z niego elektrownie jądrowe i reaktory badawcze, ale też szpitale, laboratoria i zakłady przemysłowe, które prześwietlają spoiny. Inżynier systemów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej dba o to, by energia jądrowa i źródła promieniowania były bezpieczne dla ludzi i środowiska. Analizuje ryzyko, projektuje zabezpieczenia, mierzy dawki i kontroluje obiekty — z precyzją, bez której w tej dziedzinie nie da się pracować.
Jutrzejszą pogodę przewiduje synoptyk. Klimatolog zadaje inne pytanie: jak zmieniały się temperatura, opady i wiatr przez dziesięciolecia i stulecia, skąd biorą się te zmiany i czego można się spodziewać w przyszłości? Odpowiedzi potrzebują urbaniści projektujący miasta odporne na upały, rolnicy wybierający odmiany roślin, energetycy planujący farmy wiatrowe i lekarze badający wpływ pogody na zdrowie. Klimatolog łączy fizykę atmosfery, geografię, statystykę i programowanie, a jego praca zaczyna się od danych – ogromnych ilości danych.
Rano tłumaczy studentom pierwszego roku, dlaczego rzucona piłka leci po paraboli, a po południu wraca do laboratorium, gdzie od miesięcy próbuje zmierzyć zjawisko, którego nikt jeszcze dokładnie nie opisał. Fizyk pracujący na uczelni ma dwa zawody w jednym: jest nauczycielem, który ma rozbudzić w młodych ludziach ciekawość świata, i badaczem, który szuka odpowiedzi na pytania o materię, światło i kosmos. Pisze artykuły, jeździ na konferencje, opiekuje się doktorantami i zdobywa pieniądze na projekty. To praca dla ludzi, których pytanie „dlaczego?” nie opuszcza nigdy.
Dwie kulki, ciężka i lekka, puszczone z tej samej wysokości uderzają o podłogę w tej samej chwili. Klasa nie wierzy, więc trzeba powtórzyć – i właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa lekcja fizyki. Nauczyciel fizyki i astronomii uczy, jak działa świat: od ruchu samochodu przez prąd w gniazdku po światło gwiazd sprzed tysięcy lat. Pokazuje doświadczenia, rozwiązuje z uczniami zadania, prowadzi koło astronomiczne i przygotowuje do matury przyszłych inżynierów, informatyków i lekarzy. To praca dla ludzi, którzy lubią pytanie „dlaczego?” i umieją cierpliwie na nie odpowiadać.
Światłowód w Twoim mieszkaniu, czujnik zmierzchu w latarni, laser w gabinecie okulistycznym, kamera termowizyjna strażaków i ekran smartfona mają wspólny mianownik: zamieniają prąd w światło albo światło w prąd. Optoelektronik to inżynier, który projektuje, buduje i bada takie układy. Dobiera diody, lasery, fotodetektory i światłowody, mierzy ich parametry, uruchamia prototypy i szuka przyczyn, gdy wynik pomiaru odbiega od tego, co przewidziała symulacja. To zawód dla kogoś, kogo fizyka ciekawi także poza podręcznikiem.
⇑Liczba absolwentów
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| liczba absolwentów |
|---|
| rok 2014 | 11 |
|---|
| rok 2015 | 11 |
|---|
Liczba absolwentów
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: liczba absolwentów w latach 2014-2024.
⇑Dalsze studia
Procent absolwentów, którzy mieli doświadczenie studiowania po uzyskaniu dyplomu:
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| % absolwentów |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 100,0% |
|---|
Uwzględnione są zarówno przypadki kontynuowania studiów rozpoczętych przed uzyskaniem dyplomu, jak i studiów podjętych po dyplomie.
Dalsze studia po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy kontynuowali studia po uzyskaniu dyplomu
Procent absolwentów, którzy po uzyskaniu dyplomu podjęli i ukończyli studia II stopnia
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| podjęli studia II stopnia | ukończyli studia II stopnia |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | | |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | | 63,6% |
|---|
⇑Ryzyko bezrobocia
Ryzyko bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,0% | 0,0% |
|---|
| w II roku | 0,0% | 6,1% |
|---|
| w III roku | 3,8% | 6,8% |
|---|
| w IV roku | 3,8% | 15,2% |
|---|
| w V roku | 0,0% | 8,3% |
|---|
Ryzyko bezrobocia w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: ryzyko bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
Względny wskaźnik bezrobocia absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,00 | 0,00 |
|---|
| w II roku | 0,00 | 0,41 |
|---|
| w III roku | 0,49 | 0,73 |
|---|
| w IV roku | 0,99 | 1,23 |
|---|
| w V roku | 0,00 | 0,65 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję indywidualnego ryzyka bezrobocia do średniej stopy rejestrowanego bezrobocia w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartość wskaźnika jest równa średniej tych proporcji.
Wartości poniżej 1 oznaczają niższe przeciętnie ryzyko bezrobocia absolwentów niż w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości powyżej 1 oznaczają wyższe ryzyko.
Względny wskaźnik bezrobocia w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: względny wskaźnik bezrobocia dla absolwentów z lat 2014-2024 w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
⇑Praca
Średni czas poszukiwania pierwszej pracy po uzyskaniu dyplomu (w miesiącach)
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę |
|---|
| absolwenci z roku 2014 | 25,67 | 32,38 |
|---|
| absolwenci z roku 2015 | 22,11 | 29,38 |
|---|
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej jakiejkolwiek pracy
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej jakiejkolwiek pracy po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Liczba miesięcy na znalezienie pierwszej pracy na umowę o pracę
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: średnia liczba miesięcy pomiędzy miesiącem uzyskania dyplomu a miesiącem podjęcia pierwszej pracy po dyplomie na umowę o pracę. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Procent absolwentów, którzy pracowali w pierwszym roku po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| jakakolwiek praca | umowa o pracę | samozatrudnienie |
|---|
| abs. z roku 2014 | 27,3% | 18,2% | 9,1% |
|---|
| abs. z roku 2015 | 27,3% | 9,1% | 0,0% |
|---|
Wartości te pokazują, za jaką część absolwentów w badanym okresie wpłynęła składka z tytułu pracy: jakiejkolwiek, na umowę o pracę oraz samozatrudnienia.
Jakakolwiek praca w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy podjęli jakąkolwiek pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca na umowę o pracę w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie.
Praca w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent absolwentów z lat 2014-2024, którzy pracowali na zasadzie samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie.
Czas pracy, jako procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów w pierwszym roku po dyplomie
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| jakakolwiek praca | 12,1% | 17,4% |
|---|
| umowa o pracę | 8,3% | 11,4% |
|---|
| samozatrudnienie | 0,0% | 6,1% |
|---|
Jest to średni procent miesięcy przepracowanych przez absolwentów: w jakiejkolwiek formie, na umowę o pracę oraz w ramach samozatrudnienia. Wartości te informują o długotrwałości pracy.
Czas pracy w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w jakiejkolwiek formie w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie na umowę o pracę
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych na umowę o pracę w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Czas pracy w I roku po dyplomie w ramach samozatrudnienia
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: procent miesięcy przepracowanych w ramach samozatrudnienia w pierwszym roku po dyplomie. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
⇑Wynagrodzenie
Średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| absolwenci
2015 | absolwenci
2014 |
|---|
| w I roku | 2 521 zł | |
|---|
| w II roku | 2 771 zł | |
|---|
| w III roku | 3 642 zł | 2 625 zł |
|---|
| w IV roku | 4 536 zł | 2 384 zł |
|---|
| w V roku | 4 533 zł | 3 303 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki ze wszystkich form zatrudnienia uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony. Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie w ogóle nie mieli zatrudnienia.
Wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: średnie miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
Średnie miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| absolwenci
2015 | absolwenci
2014 |
|---|
| w I roku | | |
|---|
| w II roku | 3 511 zł | |
|---|
| w III roku | 3 714 zł | 2 868 zł |
|---|
| w IV roku | 4 449 zł | 3 669 zł |
|---|
| w V roku | 5 578 zł | 3 292 zł |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznaczane są łączne zarobki z tytułu umów o pracę uzyskane w badanym okresie. Suma ta dzielona jest przez liczbę miesięcy, w których absolwent był zatrudniony na umowę o pracę.
Pomijani są absolwenci, którzy w badanym okresie nie byli zatrudnieni na umowę o pracę.
Względny wskaźnik zarobków absolwentów po uzyskaniu dyplomu
dla kierunku Fizyka - UMK, studia I stopnia
| abs.
2015 | abs.
2014 |
|---|
| w I roku | 0,73 | |
|---|
| w II roku | 0,72 | |
|---|
| w III roku | 0,91 | 0,68 |
|---|
| w IV roku | 1,04 | 0,60 |
|---|
| w V roku | 0,98 | 0,73 |
|---|
Dla każdego absolwenta wyznacza się proporcję jego średnich zarobków do średnich zarobków w jego powiatach zamieszkania w okresie objętym badaniem. Wartości powyżej 1 oznaczają, że przeciętnie absolwenci zarabiają powyżej średniej w ich powiatach zamieszkania, zaś wartości poniżej 1 oznaczają wynagrodzenie poniżej średniej.
Absolwenci po studiach są zazwyczaj na początku swojej kariery zawodowej, stąd wskaźnik ten często przyjmuje wartości poniżej 1.
Względny wskaźnik zarobków w I roku po dyplomie
UMK, Fizyka (Ist.)
wykres: względny wskaźnik zarobków absolwentów w I roku po uzyskaniu dyplomu. Dotyczy absolwentów z lat 2014-2024.
PL 
EN
CS
DE
ES
FR
HU
IT
PT
РУ
SK
TR
УК
AR
中文
poleca:
