
Decyzja o wyborze ścieżki edukacyjnej w obszarze nauk medycznych wymaga uwzględnienia wielu czynników, w tym specyfiki przyszłej pracy. Zapotrzebowanie na wykwalifikowany personel opieki zdrowotnej stale rośnie, co przekłada się na konkretne oferty uczelni wyższych. Przykładem takiej propozycji jest program kształcenia przygotowujący do pracy z pacjentami, który realizowany jest na poziomie studiów pierwszego stopnia.
Program kształcenia na tym kierunku został przygotowany z myślą o osobach planujących zdobycie tytułu zawodowego licencjata. Edukacja trwa równe trzy lata, co przekłada się na sześć semestrów regularnej nauki. Akademia Śląska daje możliwość wyboru formy kształcenia, oferując zarówno studia stacjonarne, jak i niestacjonarne. Niezależnie od podjętej decyzji co do trybu uczęszczania na zajęcia, profil kształcenia ma w tym przypadku zawsze charakter praktyczny, co determinuje sposób prowadzenia poszczególnych modułów.
Osoby rozpoczynające edukację mogą uczestniczyć w zajęciach teoretycznych w kilku różnych miastach regionu. Do dyspozycji są placówki zlokalizowane w Zabrzu, Katowicach, Rybniku, Jaworznie oraz Sosnowcu. Warunkiem uruchomienia grupy w wybranym ośrodku jest zebranie minimalnej liczby trzydziestu chętnych. Spotkania odbywają się w przygotowanych salach dydaktycznych, aulach, a także w specjalistycznych pracowniach i laboratoriach. Część materiału realizowana jest z wykorzystaniem metod kształcenia na odległość. Są to zajęcia synchroniczne, prowadzone za pośrednictwem uczelnianej platformy edukacyjnej.
Uczestnictwo w zajęciach wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów czesnego, których wysokość jest zróżnicowana w zależności od roku nauki. Stawki pozostają identyczne dla trybu stacjonarnego oraz niestacjonarnego. Na pierwszym roku opłata wynosi 3900 złotych za semestr. W przypadku drugiego roku kwota ta wzrasta do 4100 złotych, natomiast na trzecim roku nauki semestr kosztuje 4400 złotych. Uczelnia przewidziała system ratalny dla studentów. Należność za każdy semestr można rozłożyć na cztery lub sześć mniejszych wpłat.
Praca z osobami chorymi i potrzebującymi pomocy wymaga specyficznych predyspozycji. Kandydat aplikujący na ten kierunek powinien charakteryzować się odpowiednią odpornością na czynniki stresogenne. Środowisko medyczne często wymusza funkcjonowanie pod presją czasu. Z tego względu istotna jest umiejętność radzenia sobie w sytuacjach ekstremalnych oraz szybkiego podejmowania trafnych decyzji. Równie ważne w codziennej praktyce okazują się kompetencje komunikacyjne, ponieważ łatwość nawiązywania relacji interpersonalnych znacząco usprawnia współpracę z pacjentami oraz ich rodzinami.
Głównym założeniem przygotowanego programu jest przekazanie wiedzy niezbędnej do wykonywania przypisanych pielęgniarkom obowiązków. Uczestnicy dowiadują się, jak zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i jak korzystać z aktualnych osiągnięć medycyny. Istotnym elementem jest nauka udzielania świadczeń z zakresu profilaktyki zdrowotnej i zapobiegania chorobom. Studenci uczą się także sprawowania całościowej opieki nad osobami z niepełnosprawnościami. Dodatkowo program kładzie nacisk na kompetencje językowe. Absolwent kończy edukację ze znajomością języka obcego na poziomie B2, potrafiąc biegle posługiwać się terminologią branżową.
Siatka godzin obejmuje zagadnienia ogólne, podstawowe dla nauk medycznych, jak i ściśle kierunkowe. Poniżej przedstawiono przykładowe przedmioty realizowane w trakcie trzech lat nauki:
Anatomia oraz biochemia i biofizyka
Genetyka, mikrobiologia i parazytologia
Podstawy pielęgniarstwa oraz farmakologia
Podstawy ratownictwa medycznego i patologia
Filozofia i etyka w kontekście zawodowym
Pediatria wraz z pielęgniarstwem pediatrycznym
Chirurgia i opieka w obszarze schorzeń chirurgicznych
Choroby wewnętrzne oraz opieka paliatywna
Wiedza teoretyczna stanowi fundament, na którym budowany jest warsztat przyszłego pracownika ochrony zdrowia. Dlatego nieodłączną częścią całego cyklu kształcenia są obowiązkowe praktyki. Odbywają się one na terenie szpitali oraz wybranych, specjalistycznych zakładów opieki zdrowotnej. Podczas tego etapu uczący się mają kontakt z ludźmi zdrowymi i chorymi, co pozwala na skonfrontowanie nabytej wiedzy z realiami klinicznymi. Nad przebiegiem procesu czuwają wykwalifikowani nauczyciele akademiccy, posiadający adekwatne doświadczenie zawodowe zdobyte podczas wieloletniej pracy.
Ukończenie nauki i uzyskanie tytułu licencjata stanowi podstawę do rozpoczęcia samodzielnej aktywności zawodowej. Przygotowanie zdobyte w murach uczelni pozwala na ubieganie się o zatrudnienie w szeroko pojętym sektorze ochrony zdrowia, niezależnie od tego, czy dotyczy placówek publicznych, czy prywatnych. Wśród potencjalnych miejsc pracy wymienia się szpitale, ośrodki podstawowej opieki zdrowotnej, specjalistyczne zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze, domy pomocy społecznej oraz placówki opieki paliatywno-hospicyjnej. Kwalifikacje stwarzają również możliwość pracy w zawodzie na terenie wszystkich państw Unii Europejskiej.